Gáfur

Ég rakst á þessa grein í fréttablaðinu fyrir um viku síðan,hér er hún afrituð í leyfisleysi.
Höfundur er Jón Gnarr.
Mér finnst hún SVO GÓÐ, og minna mig á nokkra sem ég þekki.
Endilega kommenta.
p.s. Jón Gnarr er ekki alltaf að reyna að vera fyndinn, þetta er fúlasta alvara.

GÁFUR
Ég er orðinn svo þreyttur á gáfnadýrkun.
Ef einhver er gáfaður
þá er honum hampað og fólk lítur
upp til viðkomandi og fyllist einhverri
lotningu þótt hann hafi ekki
gert neitt sérstakt fyrir neinn. Í viðtölum
segir fólk gáfulega hluti. Umræður
eru gáfulegar þar sem menn
keppast meira um að vera gáfaðir
en að segja eitthvað sem skiptir einhverju
raunverulegu máli. Og oft er
lygin ekki langt undan. Hvað er
svona svakalega merkilegt við gáfað
fólk? Af hverju er það merkilegra
en annað fólk?
MÉR FINNST það álíka fánýtt að
dásama gáfur eins og að dásama líkamsburði
eða útlit. Greindarvísitala
segir álíka mikið um mann og typpastærð.
Fallegt andlit er ekki það
sama og góð manneskja. Sá sem
byggir líf sitt á gáfum fattar einn
daginn að hann býr í grafhýsi. Maður
skilur ekki börnin sín, maka sinn,
vini og fjölskyldu með gáfunum einum.
Maður verður að nota hjartað.
MÉR FINNST þeir sem eru uppteknir
af því að vera gáfaðir oft eins
og þeir séu að hluta til dánir. Þeir
brosa sjaldan og hlæja aldrei. Ég
vorkenni þeim. Ég held að þeir séu
hræddir því þeir þekkja ekki visku
hjartans og kunna ekki neitt í samskiptum.
Mér finnst þeir vera að
missa af inntaki lífsins, sem er ekki
að skilja heldur að njóta. Til hvers
að skilja eitthvað ef maður hefur
ekki gaman af því?
GÁFUR eru verkfæri, ekkert
meira. Þær eru eins og byssa,
hvorki betri né verri en sá sem notar
þær. Og gáfur eru líka oft kuldalegar
og hafa verið notaðar til
hræðilegra hluta. Aldrei verða eins
miklar tækniframfarir og í stríðum.
KÆRLEIKURINN er gáfaður í
eðli sínu. Gáfur eru ekki kærleiksríkar
í sínu eðli, heldur eigingjarnar
og oft hræddar. Heilinn er tilfinningalaus.
Kærleikurinn hefur skilning
á hinum duldu leyndardómum
lífsins. Gáfur geta aldrei skilið hann.
Þess vegna vinna gáfurnar best ef
þeim er stjórnað af kærleikanum.
GÁFUR ERU EKKI LYKILLINN
að hamingjunni. Það er enginn sannleikur
í gáfum, heldur í fólki með
gott hjartalag. Ég held að okkur
myndi líða miklu betur ef við hættum
þessum gáfurembingi og reyndum
frekar að vera almennileg við
náunga okkar og ekki gáfaðari en
hann.
jongnarr@frettabladid.is